Instytut Globalnej Odpowiedzialności
O projekcie AMIGO

o projekcie | uczestnicy | szkolenie | inicjatywy | edukacja rozwojowa

Projekt AMIGO służy stworzeniu trwałego systemu wsparcia dla nauczycieli i młodych działaczy społecznych, aby wspólnie mobilizowali uczniów i studentów do przemyślanych i skutecznych działań w ramach edukacji rozwojowej. Chcemy, aby wielu Polaków zaangażowało się na rzecz bardziej sprawiedliwego i zrównoważonego świata, w którym wszyscy mogą korzystać z praw przysługujących każdemu człowiekowi.

System wsparcia, który opracowujemy, umożliwia wykorzystanie potencjału trzech stron: nauczycieli chętnych do prowadzenia edukacji rozwojowej, młodych działaczy społecznych gotowych do upowszechniania wiedzy o rozwoju i Instytutu Globalnej Odpowiedzialności, który dostarcza zaplecza merytorycznego i służy pomocą logistyczną.

W ramach AMIGO szkoły realizują przedsięwzięcia młodzieżowe pod nazwą Młodzieżowe Inicjatywy Globalnej Odpowiedzialności, które są modelem do upowszechniania na szerszą skalę - również po zakończeniu realizacji niniejszego projektu, na terenie całej Polski. Inicjatywy te mają na celu szerzenie wiedzy o rzeczywistości krajów Południa, wzajemnych relacjach Północ-Południe oraz możliwościach konkretnego zaangażowania się młodych ludzi.

Co chcemy osiągnąć?

Do końca roku staramy się:

W dłuższej perspektywie staramy się:

Etapy projektu

  1. Przygotowanie materiałów szkoleniowych i promocja projektu
  2. Rekrutacja uczestników i szkolenie
  3. Przygotowanie młodzieżowych inicjatyw
  4. Wdrożenie młodzieżowych inicjatyw w szkołach
  5. Ewaluacja, promocja osiągnięć szkół i upowszechnienie wyników projektu

Dlaczego to jest ważne?

Niniejszy projekt jest próbą przezwyciężenia najważniejszych barier w prowadzeniu skutecznej edukacji rozwojowej przez nauczycieli we współpracy z działaczami społecznymi.

Dane dotyczące pomocy rozwojowej wyraźnie pokazują, że największą pomoc w przeliczeniu na mieszkańca świadczą te kraje, w których najbardziej żywa jest społeczna debata na temat relacji Północ-Południe. Debata ta jest wynikiem krytycznej refleksji na temat rozwoju międzynarodowego w różnych sektorach - szczególnie w edukacji formalnej oraz w działaniach organizacji pozarządowych kierowanych do społeczeństw Północy.

Europejski konsensus w sprawie rozwoju: wkład edukacji dla rozwoju i podnoszenia świadomości - główny dokument polityczny wyznaczający strategię edukacji rozwojowej w Unii Europejskiej wskazuje na potrzebę "wykorzystania profesjonalnych umiejętności, metod i narzędzi w celu oceny, analizy skutków i jakości, w tym poprzez ściślejszą współpracę i wymianę doświadczeń przez podmioty europejskie należące do sektora państwowego i wywodzące się ze społeczeństwa obywatelskiego, zmierzające do zwiększenia zakresu i wpływu wykonanej pracy". Spostrzeżenie to jest szczególnie celne w Polsce, gdzie współpraca pomiędzy nauczycielami a działaczami społecznymi może być głównym czynnikiem nadającym impet edukacji rozwojowej.

globalna odpowiedzialność

Oto problemy, z którymi borykają się grupy, do których skierowany jest projekt.

Nauczyciele i edukatorzy nie mają łatwego dostępu do wiedzy o aktualnej debacie o współpracy rozwojowej. Z powodu dość marginalnej roli edukacji rozwojowej w systemie edukacji, dostępne w języku polskim informacje dla nauczycieli ograniczają się w większości do prezentacji jedynie podstawowych zagadnień. Na przykład: dostępne dla nauczycieli materiały o Milenijnych Celach Rozwoju są na ogół ogólną prezentacją tych celów, niewiele mówią o ich stanie realizacji, a jeszcze mniej o powodach takiego stanu oraz konkretnych zmianach, które należy wprowadzić, by ten stan rzeczy zmienić. Tymczasem, właśnie tego typu informacje mogłyby być najbardziej przydatne, aby zaciekawić młodzież tematyką rozwojową i jednocześnie dać nauczycielom pouczycie kompetencji w rozmowach z uczniami o współpracy rozwojowej. Dlatego nauczyciele potrzebują bardziej pogłębionej wiedzy o aktualnej debacie rozwojowej.

Nauczyciele i edukatorzy nie mają dostępu do konsultacji ze strony osób mających osobiste doświadczenia związane ze współpracą rozwojową lub zajmujących się stale tą tematyką, jak i osób, które prowadziły projekty rozwojowe w krajach Południa i mogą podzielić się doświadczeniami z pierwszej reki. Na przykład, nauczyciel może skorzystać bezpłatnych materiałów udostępnianych przez organizacje pozarządowe, lecz te nie posiadają zasobów, aby odpowiadać na praktyczne pytania czy też służyć radą, gdy szkoła napotyka na konkretny problem związany z edukacją rozwojową. Tymczasem fachowe wsparcie dla nauczyciela i udostępnienie wiedzy i kontaktów, którymi dysponują działacze społeczni, mogłoby uatrakcyjnić ofertę dla młodzieży i zbliżyć ją do rzeczywistości.

Z drugiej strony, jest cała grupa młodych osób, która chciałaby wykorzystać swoją wiedzę i czas, aby pomóc w mobilizacji społecznej na rzecz krajów Południa. Potencjał tej grupy pozostaje niewykorzystany, choć mógłby ona pomóc nauczycielom w prowadzaniu edukacji rozwojowej. Konkretna oferta, polegająca na umożliwieniu im wsparcia edukacji rozwojowej w szkołach i na uczelniach uruchomiłaby potencjał tej grupy, który w innym wypadku często pozostaje niewykorzystany.

Wreszcie młodzież, która albo jest obojętna na tematykę relacji Północ-Południe, albo nie znajduje ze strony dorosłych odpowiedniego wsparcia dla swoich inicjatyw. Pomoc taką mogliby nieść nauczyciele kompetentni w tematyce rozwojowej i działacze społeczni, którzy sprawiliby, że oferta dla młodzieży będzie atrakcyjna i powiązana z praktycznymi działaniami organizacji pozarządowych.

Szkoleniowcy

Katarzyna Staszewska - szkoleniowiec w projekcie. Współautorka polskiej części raportu Concord z 2008 r. na temat efektywności europejskiej pomocy rozwojowej. Współautorka raportu o polskiej pomocy, który w 2008 r. zostanie wydany przez działającą przy Grupie Zagranica grupę roboczą ds. monitoringu pomocy. Podróżniczka i feministka. Po przejechaniu prawie całej Azji Południowej znalazła się w Kongo, gdzie pracowała z lokalną organizacja kobiecą. Stażystka Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju w Polsce. Obecnie pracuje w sekretariacie Koalicji KARAT, gdzie koordynuje współpracę międzynarodową.

Kordian Kochanowicz - szkoleniowiec w projekcie. Absolwent Akademii Ekonomicznej w Krakowie, specjalizuje się w stosunkach międzynarodowych oraz zarządzaniu. Ukończył także studia podyplomowe European Master in International Humanitarian Assistance na Uniwersytecie Ruhr w Bochum włączonym do sieci NOHA. Skupiał się na zarządzaniu w organizacjach pozarządowych oraz zarządzaniu projektami pomocowymi. Prowadził badania naukowe w zakresie monitorowania i ewaluacji projektów na terenach konfliktów i kryzysów humanitarnych. Pracował w Tanzanii i Kolumbii. Przez wiele lat był wolontariuszem. Pracował jako koordynator projektów, konsultant i trener. Współpracował z Bankami Żywności, Polską Akcją Humanitarną, Caritas Kolumbia, w programie GLEN (Global Education Network of Young Europeans).

Marek Marczyński - szkoleniowiec w projekcie. Fundator i Członek Zarządu Instytutu Globalnej Odpowiedzialności. Magister stosunków międzynarodowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, magister praw człowieka Uniwersytetu w Sarajewie oraz Uniwersytetu w Bolonii. Ukończył Szkołę Praw Człowieka Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w Warszawie. Pracował w biurze toruńskim Polskiej Akcji Humanitarnej oraz współpracował z Helsińską Fundacją Praw Człowieka. Pracował w biurze Ombudspersona w Prisztinie (Kosowo). Obecnie pracuje w Międzynarodowym Sekretariacie Amnesty International w Londynie i zajmuje się krajami byłej Jugosławii.

Pojedyncze sesje podczas szkolenia przeprowadziły również: Anna Kucińska, Gabriela Lipska i Agnieszka Seget.

Marcin Wojtalik - koordynator projektu. Współtwórca Instytutu Globalnej Odpowiedzialności. Działa społecznie od 1995 r. najpierw w grupie lokalnej Amnesty International, potem współtwórca sieci Pilnych Akcji i członek sieci trenerów AI. Pracuje w Polskiej Akcji Humanitarnej od 1996 roku. Od 1998 do 2006 r. koordynator Programu Edukacji Humanitarnej, twórca, koordynator i konsultant projektów z edukacji rozwojowej i problematyki rozwojowej, m.in. "Solidarna Europa", GLEN, "Szkoła Globalna". Od 2002 r. współpracuje z zachodnimi organizacjami rozwojowymi. Autor i współautor publikacji m.in. "Humanitaryzm", "Europejskie organizacje pozarządowe", "Globalna edukacja rozwojowa w UE", „Polska Pomoc Rozwojowa - niezależne badanie”, „Współpraca dla globalnego Południa - poradnik dla NGOs”, „Poradnik wolontariusza polskiej pomocy”. Wykładowca podczas Akademii Międzynarodowej Współpracy na Rzecz Rozwoju i Demokracji w 2007 r.


ulotka AMIGO - edukacja rozwojowa


Pobierz: ulotka AMIGO.


o projekcie | uczestnicy | szkolenie | inicjatywy | edukacja rozwojowa


Projekt jest współfinansowany przez Fundację Edukacja dla Demokracji w ramach programu pomocy zagranicznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w 2008 r.




Powrót


Polecamy: